Spektakl “Grief//bot” | Polska
Twórcy: Teatr Kombinat
Koncepcja i reżyseria: Katarzyna Baraniecka
Tekst: Agnieszka Wolny-Hamkało
Choreografia: Jarosław Staniek
Muzyka: Maciej Henel-Celis
Scenografia i kostiumy: Anna Adasiak
Projekt i wykonanie lalki: Aleksandra Stawik
Projekt bota: David Sypniewski
Reżyseria światła: Robert Baliński
Dźwięk: Jarosław Mizera
Projekcja video: Adrian Jackowski
Plakat: Paweł Stasiewicz
Obsada: Paweł Palcat
Premiera: 20 lutego 2026
Data: 23 sierpnia 2026 | niedziela
Godzina: 18:00
Miejsce: Sala A_22, Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3
Bilety: 25 zł - branżowy | 40 zł - early bird | 50 zł - ulgowy | 70 zł - normalny
Bilety early bird: w sprzedaży od 23 czerwca do 7 lipca 2026, lub do wyczerpania puli, na portalu biletomat.pl | płatność online
Bilety normalne i ulgowe: w sprzedaży od 8 lipca 2026, do wyczerpania puli, na portalu biletomat.pl | płatność online
Bilety branżowe: dla pracowników kultury, w sprzedaży godzinę przed wybranym wydarzeniem, w biurze festiwalowym | płatność gotówką lub kartą zbliżeniowo | rezerwacja: od 23 czerwca 2026, mailowo: biuro@retroperspektywy.com
Czas trwania: 60 minut
Wiek widzów: 13+
Język: spektakl w języku polskim
Po spektaklu, ok. godziny 19:00, zapraszamy na rozmowę z twórcami.
Rozmowa odbędzie się w Szklanym Holu, w Fabryce Sztuki w Łodzi.
Rozmowę poprowadzi Tomasz Domagała.
Rozmowa prowadzona będzie w języku polskim.
OPIS SPEKTAKLU
“Grief//bot” - performans z udziałem awatara AI
Bot żałobny na bazie życiorysu i danych piosenkarki Nataszy Czarmińskiej.
Kim jest i do czego służy “wybudzony” cyfrowy zmarły? Czy pomaga nam przeżyć żałobę? Załatwić sprawy, których nie udało nam się załatwić ze zmarłym - bo nie zdążyliśmy, a może raczej - zabrakło nam siły, szczerości, odwagi? Bo baliśmy się, że to na zawsze pogrzebie nasze relacje? Czy stworzenie avatara zmarłej osoby pozwoli nam zadać pytania, których nigdy nie zadaliśmy? Przyniesie ulgę? Ukoi tęsknotę? A może to błąd? Może iluzja, której pragniemy jak dzieci, a sztuczna inteligencja oszuka nas, żeby potem wykorzystywać wizerunki zmarłych do rekomendacji produktów?
“Grief//bot” - spektakl z udziałem awatara AI, to bezprecedensowy, nowatorski, interdyscyplinarny projekt artystyczno-badawczy, łączący w sobie teatr dramatyczny, teatr lalek i technologie sztucznej inteligencji (AI). Tutaj aktor/człowiek spotyka się na scenie z aktorem cyfrowym/awatarem. Projekt eksploruje nowe media jako narzędzie wyrazu artystycznego oraz jako temat refleksji kulturowej i egzystencjalnej.
Podczas spektaklu powołujemy bota, który wykorzystuje dane prawdziwej zmarłej - Nataszy Czarmińskiej, znanej piosenkarki i numerolożki, pod koniec życia związanej z sektą Antrovis. Była matką projektanta AI - Davida Sypniewskiego. Tekst spektaklu jest inspirowany jej historią.
Sytuacją wyjściową jest moment, w którym bohater spektaklu znajduje się w jednym pomieszczeniu ze zwłokami matki, z której śmiercią nie może się pogodzić. W spektaklu, oprócz aktora (w tej roli wspaniały Paweł Palcat) i lalki, bierze także udział awatar, co sprawia, że performans jest częściowo improwizowany, a także interaktywny (zakłada możliwość rozmowy widzów z awatarem), w związku z tym żaden spektakl nie jest taki sam.
Główna tematyka spektaklu to radzenie sobie z żałobą po śmierci bliskiej osoby, relacja między ciałem a duszą, cyfrowa nieśmiertelność oraz granice i etyczny wymiar użycia nowych technologii w procesie radzenia sobie z żałobą.
INFORMACJE O TWÓRCACH
Agnieszka Wolny-Hamkało - poetka, krytyczka literacka, pisarka, publicystka, dramatopisarka. Autorka wielu powieści i książek poetyckich. Jej wiersze przełożono na piętnaście obcych języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę “Nikt nas nie upomni”). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Współpracowała m.in. z: “Gazetą Wyborczą”, “Przekrojem”, “Bluszczem” i portalem Polskiego Radia. Prowadziła programy poświęcone książkom w TVP1 (“Hurtownia książek” 2009–2011) i w TVP Kultura. W 2008 przewodnicząca jury XIV edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina. Autorka performansów wystawianych m.in. w” CSW, łódzkiej galerii Manhattan, wrocławskiej galerii Entropia, czy bydgoskim Mózgu. Wicenaczelna literackiego magazynu “Chimera”, członkini zespołu programowego Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania, redaktorka Laboratorium Opowieści. Stypendystka Literarisches Colloquium Berlin (2018). Od 2012 pisze też dla teatru współpracując z wieloma reżyserami, m.in. z: Martyną Majewską, Joanną Kaczmarek, Martą Streker, Katarzyną Dudzic-Grabińską, Katarzyną Baraniecką. Nagrody i wyróżnienia: 2008 - nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia za tom “Spamy miłosne”; 2009 - nominowana do nagrody kulturalnej Gazety Wyborczej wARTo; laureatka konkursu im. Stowarzyszenia Pisarzy Polskich za tom “Lonty”; nominowana do nagrody mediów publicznych Cogito za tom “Spamy miłosne”; wyróżnienie Polskiej Sekcji IBBY za “Nic nas nie upomni”, nominacja do nagrody “Emocje” Polskiego Radia Wrocław za powieść “Moja córka komunistka”; 2022 - nominowana do nagrody Literacka Podróż Hestii za książkę “Po śladach”.
Katarzyna Baraniecka - aktorka, reżyserka, pedagożka teatralna, animatorka. Absolwentka AST we Wrocławiu i podyplomowych studiów Pedagogika Teatru na Uniwersytecie Warszawskim. Oprócz dokonań aktorskich ma na swoim koncie także przedsięwzięcia reżyserskie i producenckie. W grudniu 2009, w ramach działalności fundacji Centrala 71, wyreżyserowała czytanie dramatu Artura Pałygi “Ojcze nasz”. W 2014 roku wymyśliła i wyreżyserowała multimedialny performance oparty na esejach Kajzara zatytułowany “Osmoza”, który powstał na Noc Muzeów w koprodukcji Wrocławskiego Teatru Współczesnego i Muzeum Narodowego. W 2014 roku powołała do życia alternatywny Teatr Kombinat we Wrocławiu, którym kieruje do dziś. W 2016 roku w ramach działalności Teatru Kombinat wyreżyserowała spektakl zatytułowany “Ojcze nasz” według tekstu Artura Pałygi, z fragmentami “Ślubu” Witolda Gombrowicza. W 2017 roku we wrocławskim Ossolineum wyreżyserowała czytanie “Wesela” Stanisława Wyspiańskiego w ramach Narodowego Czytania. W 2017 roku wyreżyserowała i opracowała choreografię do bajki dla dzieci na podstawie tekstu Magdaleny Zarębskiej pt.: “Zaczytana kraina” w ramach działalności Małej Sceny ATM Bielany. Bajka miała zachęcać dzieci do oderwania się od ekranów komputerów i smartfonów i do czytania książek. W 2022 wyreżyserowała w Teatrze Kombinat spektakl dla dzieci “Miejsce, w którym nic nie jest stracone” wg prozy Singera. W 2023 pod jej okiem powstał spektakl “Boska” wg scenariusza Irki Wypych w konwencji teatru dokumentalnego, podejmujący tematykę ciała, akceptacji, radzenia sobie z presją społeczną i kulturową wywieraną głównie na kobiety. W 2024 zrealizowała spektakl zatytułowany “Lobster” na podstawie dramatu napisanego na zamówienie przez Agnieszkę Wolny-Hamkało. “Lobster” dotyka tematyki osób chorych terminalnie i sposobów radzenia sobie z kryzysem zdrowia w systemie, w którym wszyscy musimy funkcjonować. W 2025 wyreżyserowała spektakl “Amatorki” według powieści noblistki Elfriede Jelinek. Z ogromną pasją realizuje także projekty społeczne i pedagogiczne, pracując z amatorami metodą warsztatową.
David Sypniewski - wykładowca na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Prowadzi m.in.: Robotykę społeczną, Kreatywne kodowanie i Sztuczną inteligencję w sztuce i działaniach twórczych. Jest pomysłodawcą i kierownikiem powstałej w zeszłym roku Otwartej Pracowni Sztucznej Inteligencji na Wydziale Projektowania USWPS. Jest również członkiem Centrum HumanTech, dla którego zaprojektował nową identyfikację wizualną i współorganizuje konferencję HumanTech Summit, a zwłaszcza towarzyszący mu hackathon. Pracuje obecnie nad doktoratem dotyczącym automatyzacji projektowania wayfindingu w ośrodkach dla uchodźców. Poza wykładaniem zajmuje się projektowaniem doświadczeń interaktywnych i wizualizacji. Pracował wcześniej w studiu kreatywnym Rzeczyobrazkowe, gdzie był koordynatorem działu Internet+animacja i prowadził warsztaty strategiczne. Jeszcze wcześniej współprowadził Stowarzyszenie Praktyków Kultury, w którym - wraz z przyjaciółmi - pracował filmem, fotografią i teatrem, z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym - jak uchodźcy, wychowanki zakładu poprawczego lub młodzież z małych miejscowości. Jest też trenerem antydyskryminacyjnym. Wyrósł z trzeciego sektora i do dzisiaj definiuje się jako społecznik. Ostatnio połączył różne doświadczenia prowadząc warsztaty “Teatr cyborga” na festiwalu Wioska teatralna w Węgajtach, gdzie pracował performatywnie nad wpływem technologii na ludzkie ciała.
Paweł Palcat - aktor Teatru Modrzejewskiej od 2005 roku; wcześniej aktor wrocławskiego offowego Teatru Zakład Krawiecki, stypendysta Prezydenta Wrocławia. W Legnicy grał w spektaklach reżyserowanych przez Lecha Raczaka, Przemysława Wojcieszka, Jacka Głomba, Pawła Kamzę, Piotra Cieplaka, Ondreja Spišáka i in. Poza Legnicą zagrał w “Hamlecie” (reż. Agata Duda-Gracz) w Teatrze Nowym w Poznaniu (2019) oraz w spektaklu “Matka Courage krzyczy” (reż Grzegorz Grecas) wrocławskiego Teatru Układ Formalny. Za monodram “Roxxy 2 Hot” (reż. Sz. Turkiewicz) otrzymał nagrodę na 39. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (2010). W 2011 wyreżyserował własny tekst “Zrozumieć H.” na OFF-ie wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej (premiera na scenie Teatru Modrzejewskiej 13 grudnia 2011, II nagroda reżyserska na 3. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych “m-teatr” 2012), a także w ramach europejskiego projektu PLOTS adaptację Szekspirowskiej “Burzy” pt. “tempEst/bUrza” w międzynarodowej obsadzie. Współtworzył także adaptację “Niekończącej się opowieści” (2010) oraz “Innego chłopca” (2012). W 2013 roku w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie wyreżyserował własną adaptację “Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” Swietłany Aleksijewicz, za którą otrzymał Srebrną Ostrogę - nagrodę “dla najbardziej obiecującego twórcy zachodniopomorskich scen”. Jest także laureatem nagrody Jury Młodych za rolę w “Orkiestrze” (reż. J. Głomb) i reżyserię “Zrozumieć H” na XII Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej “Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2012), a także nagrody aktorskiej na XVI edycji tego festiwalu za rolę w “Hymnie narodowym” P. Wojcieszka (2016). W 2017 roku wystawił autorski monodram “Maraton/ Tren” w Teatrze Modrzejewskiej, a także (wspólnie z P. Wojcieszkiem) spektakle “Strefa” i “Czystka” (2017) we Wrocławiu (Teatr Muzyczny Capitol - Scena Restauracja). W 2022 roku wystawił prapremierowo “Widzę nic” Filipa Zawady we Wrocławskim Teatrze Współczesnym i Teatrze Modrzejewskiej. Gazeta Wyborcza Wrocław uhonorowała go nagrodą kulturalną “Warto” (2017). W 2024 wyreżyserowany przez Palcata “Makbet" Williama Szekspira (Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie) zdobył wyróżnienie na 28. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. W Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych Jacka Sieradzkiego pojawił się dwukrotnie w kategorii “Zwycięstwo” - w 2017 roku za rolę w “Hymnie narodowym” (reż. P. Wojcieszek), a w 2021 za rolę Biskupa Vergerusa w “Fanny i Aleksandrze” (reż. Ł. Kos). W 2021 roku reżyserował Koncert Finałowy Konkursu Interpretacji Piosenki PPA we Wrocławiu. Za duodram “Mój niepokój jest twoim niepokojem” otrzymał trzecią nagrodę specjalną nurtu SzekspirOFF, produkcja 25. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku (2021). Od 2017 roku jest wykładowcą wrocławskiej Filii Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, na której w 2023 uzyskał tytuł doktora. Stypendysta Marszałka Dolnego Śląska.
